Ξημέρωσε και φέτος η Άγια μέρα, που κάνει τα στήθη μας να φουσκώνουν από περηφάνια και τις ψυχές μας να ευγνωμονούν το Θεό που μας έκανε χριστιανούς και Έλληνες. Διπλή γιορτή γιορτάζει σήμερα η πατρίδα μας. Θρησκευτική και Εθνική.

25 Μαρτίου. Γιορτή της θρησκείας μας και γιορτή της πατρίδας μας. Μονάχα στην Ελλάδα ταίριαξε η φωνή του αγγέλου με τη φωνή του σκλαβωμένου και του επαναστατημένου Έλληνα.

Σα σήμερα, πριν από πολλά χρόνια, ο αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε την ευχάριστη είδηση, στη φτωχή κόρη της Ναζαρέτ, την Παρθένο Μαρία ότι «Θα γεννήσει τον Υιό του Θεού που θα σώσει τους ανθρώπους από τη σκλαβιά της αμαρτίας ».

Σα σήμερα ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε τη σημαία στην αγία Λαύρα το λάβαρο του αγώνα της λευτεριάς και ακούσθηκε σε όλο το σκλαβωμένο ελληνικό Γένος το σάλπισμα της επανάστασης, ο όρκος ο ιερός «Ελευθερία ή θάνατος»... Στιγμή ιερή. Όλοι οι Έλληνες σαν ένας άνθρωπος με μια ψυχή και πίστη στο Θεό, ορκίζονται να ελευθερώσουν τη σκλαβωμένη τους πατρίδα. .

Βροντούν τα όπλα των πολεμιστών και αστράφτουν στον ανοιξιάτικο ήλιο. Αρχίζουν ένα σκληρό αγώνα με το βάρβαρο κατακτητή. Όλοι οι Έλληνες πολεμούν σα λιοντάρια, για να διώξουν τους Τούρκους από την ένδοξη πατρίδα τους χαρίζοντάς ελευθερία κι ευτυχία. Κι ένας λαός ξεχύνεται σαν το θολό ποτάμι, σαν το σίφουνα, κι όλα τα παρασέρνει στο πέρασμά του.

Μετά από πολλές θυσίες και πολύχρονους αγώνες ξεπρόβαλε για τους Έλληνες η πολυπόθητη σκλαβιά.

Θυσίες αμέτρητες. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; το Ζάλογγο, την Αλαμάνα, το, Μεσολόγγι, το Μανιάκι, το Σούλι, τα Δερβενάκια ή το χάνι της Γραβιάς Και ποιον από τους ήρωες να πρωτοαναφέρει; Τον Παπαφλέσσα, τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, το Διάκο, το Μιαούλη, τον Ανδρούτσο, τον Υψηλάντη. Χιλιάδες άλλοι Έλληνες έχυσαν το αίμα τους για να μας χαρίσουν μια πατρίδα ελεύθερη και τιμημένη.

Αυτή τη μεγάλη γιορτή γιορτάζει σήμερα η πατρίδα μας. Στις πόλεις και τα χωριά κυματίζει περήφανη η γαλανόλευκη σημαία μας και γίνονται δοξολογίες και παρελάσεις για να τιμήσουμε τους ηρωικούς μας προγόνους.

Σήμερα νιώθουμε την ψυχή μας πλημμυρισμένη από ευγνωμοσύνη προς τους δοξασμένους προγόνους μας. Νιώθουμε περηφάνια γιατί είμαστε απόγονοι τέτοιων ηρώων. Χρέος όλων μας είναι να φανούμε κι εμείς αντάξιοι αν η πατρίδα μας χρειασθεί.

Αφήστε τις καρδιές σήμερα να πλημμυρίσουν χαρά και ενθουσιασμό. Τραγουδήστε και υμνήστε αυτούς που έκαμαν να φέξει αυτή η ολόλαμπρη μέρα η 25η Μαρτίου. Ας βροντοφωνάξουμε με τον εθνικό μας ποιητή Κωστή Παλαμά «Αυτό το λόγο θα σας πω δεν έχω άλλο κανένα. Μεθύστε από το αθάνατο κρασί του 1821 »!

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΤΣΙΟΥΔΗ

ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΣΤ1

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821-25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2003

του Αρσένη Κωντζόγλου ΣΤ1

 25 Μαρτίου 1821. Αρχή ενός ένδοξου επαναστατικού αγώνα ενός λαού που βρισκόταν κάτω από τον Τουρκικό ζυγό 400 τόσα χρόνια. Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Παπαφλέσας, Νικηταράς και τόσοι άλλοι που πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της λευτεριάς. Και βέβαια όχι μόνο αντρικές μορφές αλλά και γυναικείες γνωστές και άγνωστες π. χ. Μπουμπουλίνα, Μαυρογένους και άλλες.

Φυσικά δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξαν ως ημέρα της επανάστασης την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, έτσι η Υπεραγία Θεοτόκος θα βοηθούσε αυτόν τον μικρό πληθυσμιακά λαό, αλλά με μεγάλη γενναιότητα και αυτοθυσία, να επαναστατήσει απέναντι σε μια αυτοκρατορία όπως της Οθωμανικής. Με σπουδαίες μάχες όπως στην Χίο, στη Γραβιά, στο Κεφαλόβρυσο, στα Δερβενάκια, στην Αλαμάνα, στα Πέτα, στα Ψαρά, στο Μεσολόγγι (με την υπερδοξασμένη έξοδο) και αλλού. Όπως και η ναυμαχία στον Ανάλατο, η ναυμαχία του Ναβαρίνου κ.α. που φανέρωναν τη μεγάλη ψυχή που έκρυβε αυτός ο μικρός λαός μέσα του.

25 Μαρτίου 2003. Και σήμερα; Τι κάνουμε σήμερα για να τιμήσουμε τα ιδανικά, τους ιερούς στόχους, το πάθος για λευτεριά, την αγάπη για την πατρίδα και το αίμα που έχυσαν αυτά τα παλικάρια; Εμείς οι νέοι του2003 που πολλές φορές ως απάντηση στο ερώτημα «Τι γιορτάζουμε στην 25 Μαρτίου 1821» δεν γνωρίζουμε να απαντήσουμε ορθά; Έχουμε αποχαυνωθεί από την τηλεόραση, από την καλοπέραση και την αφθονία των υλικών αγαθών που μας παρέχουν οι γονείς μας. Δεν μπορούμε να αισθανθούμε υπερηφάνεια και να δώσουμε την πραγματική αξία στον αγώνα τους. Τι θα ήμασταν σήμερα αν αυτοί οι άνθρωποι τότε δεν αποφάσιζαν  να επαναστατήσουν; Ίσως ακόμη σκλάβοι στους Τούρκους.

Χωρίς τύψεις συνειδήσεως πιάνουμε στα χέρια μας τα σπρέι και λερώνουμε τα αγάλματά τους και τα Ηρώα. Ακόμα και τη σημαία της Ελλάδος οι σημερινοί νέοι χωρίς ντροπή την βάζουνε φωτιά. Βέβαια  θα με ρωτήσετε «Και  τι να κάνουμε για να αποδώσουμε τιμή σε αυτούς τους αγωνιστές; » Να διαβάζουμε την ιστορία του τόπου για να μην έρχονται οι ξένοι και να μας μιλάνε για την ιστορία μας και να την πλάθουν όπως αυτοί θέλουν και εμείς να λέμε «Ναι, έτσι είναι ».

Ακόμα και όταν στην τηλεόραση παραποιούν την ιστορία μας να μην δεχόμαστε εμείς ,ο καθένας μας να βλέπει αυτά τα έργα . Να παρελαύνουμε με καμάρι και να φωνάζουμε ολόψυχα

  ΖΗΤΩ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821- ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ