ΤΟ ΡΑΛΙ ΚΑΙ Η ΜΑΓΙΚΗ ΡΟΔΑ

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα ράλι που είχε μπλε χρώμα και άσπρες και κόκκινες ρίγες. Το ράλι αυτό ήταν αλλιώτικο από τα άλλα γιατί δεν μπορούσε να τρέξει γρήγορα. Ήταν πολύ αργό και συνέχεια στεναχωριόταν.
Μια μέρα εκεί που πήγαινε βόλτα το ράλι σιγά – σιγά, είδε μια ρόδα πεταμένη στην άκρη του δρόμου. Σταμάτησε, την έβαλε στο πορτ μπαγκάζ και συνέχισε τη βόλτα του. Λίγο πιο κάτω, πάτησε ένα καρφί και έσκασε η δικιά του ρόδα. Τότε σκέφτηκε να βάλει αυτή που βρήκε στο δρόμο.
Μόλις την έβαλε στη θέση της κάτι πολύ παράξενο έγινε. Το ράλι άρχισε να πετάει ψηλά στον ουρανό. Από εκεί ψηλά έβλεπε τα πράγματα πολύ μικρά και διαφορετικά. Δίπλα του πετούσαν διάφορα πουλιά, αεροπλάνα και ελικόπτερα.
Λίγο πιο πέρα συνάντησε ένα μπαλόνι και ένα χαρταετό. Με το χαρταετό έπιασαν αμέσως κουβέντα .
-Πώς γίνεται και ένα αυτοκίνητο πετάει, ρώτησε ο χαρταετός.
-Δεν ξέρω, είπε το ράλι. Μάλλον φταίει η ρόδα που βρήκα. Μόλις την έβαλα, άρχισα να πετάω. Μου αρέσει εδώ ψηλά, αλλά πώς θα κατέβω,
-Μη στεναχωριέσαι, του λέει ο χαρταετός. Πιάσε από το σκοινί μου και ακολούθησέ το μέχρι τη γη.
-Πολύ ωραία ιδέα, είπε το ράλι. Αλλά εμένα μου αρέσει να πετάω. Κάθε φορά που θα πετάω πώς θα κατεβαίνω, Θα βρίσκω πάντα εσένα,
Ο χαρταετός ήταν έξυπνος και έτσι βρήκε μία λύση στο πρόβλημα,
-Μπορείς να αγοράσεις μια άγκυρα σαν αυτή που έχουν στα πλοία. Όταν θα θέλεις να κατέβεις στη γη θα ρίχνεις την άγκυρα και θα κατεβαίνεις εύκολα.
-Πολύ ωραία ιδέα, είπε το ράλι. Είσαι πραγματικός φίλος.
Από τότε, το ράλι και ο χαρταετός έκαναν παρέα και πετούσαν μαζί στον ουρανό.
 

Επιστροφή